Zacznijmy od czegoś prostego. Czym jest izolacja? Gdzie się jej używa i jakie jest jej przeznaczenie? Według słownika Merriam-Webster, izolacja oznacza „oddzielenie od ciał przewodzących za pomocą materiałów nieprzewodzących, aby zapobiec przenoszeniu prądu elektrycznego, ciepła lub dźwięku”. Izolacja jest stosowana w różnych miejscach, od różowej izolacji w ścianach nowego domu po osłonę izolacyjną na kablach ołowianych. W naszym przypadku izolacja to produkt papierowy, który oddziela miedź od stali w silniku elektrycznym.
Celem tego połączenia szczeliny i klina jest zapobieganie zetknięciu miedzi z metalem i utrzymanie go w miejscu. Jeśli miedziany drut nawojowy zetknie się z metalem, miedź uziemi obwód. Uzwojenie miedzi uziemiłoby układ, co spowodowałoby zwarcie. Uziemiony silnik należy zdemontować i ponownie złożyć, aby można go było ponownie użyć.
Kolejnym krokiem w tym procesie jest izolacja faz. Napięcie jest kluczowym elementem faz. Standardowym napięciem w domach jest 125 V, podczas gdy 220 V to napięcie wielu suszarek domowych. Oba napięcia doprowadzane do domu są jednofazowe. To tylko dwa z wielu różnych napięć stosowanych w przemyśle urządzeń elektrycznych. Dwa przewody tworzą napięcie jednofazowe. Przez jeden z przewodów przepływa napięcie, a drugi służy do uziemienia systemu. W silnikach trójfazowych lub wielofazowych wszystkie przewody są pod napięciem. Niektóre z głównych napięć stosowanych w trójfazowych urządzeniach elektrycznych to 208 V, 220 V, 460 V, 575 V, 950 V, 2300 V, 4160 V, 7,5 kV i 13,8 kV.
Podczas uzwojenia silników trójfazowych, uzwojenie musi być rozdzielone na krańcach zwojów podczas umieszczania cewek. Zwoje krańcowe lub głowice cewek to obszary na końcach silnika, w których drut nawojowy wychodzi z żłobka i ponownie do niego wchodzi. Izolacja fazowa służy do ochrony tych faz przed sobą. Izolacja fazowa może być wykonana z materiałów papierowych, podobnych do tych stosowanych w żłobkach, lub z tkaniny lakierowanej, znanej również jako materiał termiczny H. Materiał ten może być pokryty klejem lub lekką warstwą miki, aby zapobiec jego sklejaniu się. Produkty te służą do zapobiegania stykaniu się oddzielnych faz. Jeśli ta powłoka ochronna nie zostanie nałożona i fazy przypadkowo się zetkną, nastąpi zwarcie między zwojami i silnik będzie musiał zostać ponownie zbudowany.
Po nałożeniu izolacji szczelinowej, umieszczeniu cewek drutu nawojowego i zamontowaniu separatorów faz, silnik jest izolowany. Kolejnym krokiem jest przymocowanie zwojów końcowych. Termokurczliwa taśma poliestrowa zazwyczaj kończy ten proces, zabezpieczając przewód i separator faz między zwojami końcowymi. Po zakończeniu sznurowania silnik jest gotowy do podłączenia przewodów. Sznurowanie formuje i kształtuje głowicę cewki, aby pasowała do dzwonka końcowego. W wielu przypadkach głowica cewki musi być bardzo ciasno zamocowana, aby uniknąć kontaktu z dzwonkiem końcowym. Taśma termokurczliwa pomaga utrzymać przewód na miejscu. Po podgrzaniu kurczy się, tworząc solidne połączenie z głowicą cewki i zmniejszając ryzyko jej ruchu.
Chociaż ten proces obejmuje podstawy izolacji silnika elektrycznego, należy pamiętać, że każdy silnik jest inny. Zazwyczaj bardziej skomplikowane silniki mają specjalne wymagania konstrukcyjne i wymagają unikalnych procesów izolacji. Odwiedź naszą sekcję poświęconą materiałom do izolacji elektrycznej, aby znaleźć produkty wymienione w tym artykule i nie tylko!
Powiązane Materiały izolacyjne elektryczne do silników
Czas publikacji: 01-06-2022
